توضیح مفصل فرآیند سیم کشی برای کابینت برق توزیع

ارتفاع خط مرکزی اجزای پانل و پانل درب باید مطابق با مشخصات باشد. نصب باید هم سهولت بهره برداری و هم تعمیر و نگهداری را در نظر بگیرد، در عین حال اطمینان حاصل شود که فاصله های الکتریکی و فواصل خزش مطابق با استانداردها هستند، و بین فاصله نصب سیم کشی اولیه و ثانویه تمایز قائل شود. بست های مورد استفاده برای مونتاژ باید دارای یک لایه محافظ باشند. سوراخ های پیچ و سوراخ های لبه باید صاف و با خمیر رسانا پوشانده شوند. برای سفت کردن پیچ ها باید از ابزارهای مناسب استفاده کرد و گشتاور باید کنترل شود. هنگام نصب اجزای توزیع برق کابینت باید به مشخصات اتصال به زمین توجه ویژه ای شود. راکتورها و ترانسفورماتورها باید به زمین متصل شوند، در حالی که کلیدهای مدار اینطور نیستند.

اجزای گرمایشی باید با توجه به الزامات اتلاف گرما نصب شوند. مقاومت های لوله ای با توان نامی 75 وات و بالاتر باید به صورت افقی نصب شوند. تمام قطعات و لوازم الکتریکی باید به براکت ها یا صفحات پایه ثابت شوند و نباید از وسایل برقی یا سیم کشی آویزان شوند. هر جزء باید دارای برچسبی باشد که با نقشه ها مطابقت داشته باشد، با علامت های کامل و واضح. برچسب‌های قطعات روی پانل و پانل درها باید در قسمت پایین یا چپ قسمت پشتی قطعه چسبانده شوند و موقعیت ثابتی را حفظ کنند. برچسب‌های اجزاء روی تابلوی توزیع مصرف‌کننده باید به درستی چسبانده شوند تا در طول تعمیرات بعدی شناسایی شوند.

تداوم زمین حفاظتی برای ایمنی کابینت های توزیع بسیار مهم است. هنگامی که هر دو جزء فلزی داخل کابینت توسط پیچ به هم متصل می شوند، در صورت وجود یک لایه عایق باید از واشرهای اتصال به زمین استفاده کرد تا از تماس دندان اطمینان حاصل شود. در نقطه اتصال به درب باید "لنت های گیر" اضافه شود و سیم های اتصال باید تا حد امکان کوتاه باشند. اجزای مستعد آسیب ارتعاش باید با پدهای لاستیکی برای جذب ضربه نصب شوند. اجزای دارای دسته های عملیاتی باید به درستی تنظیم شوند تا از گیر کردن جلوگیری شود. پیچ‌های سیم‌کشی از قبل نصب شده روی شینه‌ها و قطعات باید سفت شوند. طراحی اتصال به زمین کابینت تخته توزیع باید دقیقاً مشخصات را رعایت کند تا مشکلات احتمالی اتصال به زمین را از بین ببرد.

شینه های مسی مستطیلی برای سیم کشی مدار اولیه ترجیح داده می شوند. هادی های عایق را می توان برای جریان های کمتر یا مساوی 100 آمپر استفاده کرد. سطح مقطع شینه مسی اتصال به زمین باید نصف سطح مقطع یک فاز از شینه ورودی باشد. شینه ها و شینه های انشعاب باید بر اساس الزامات طراحی انتخاب شوند. ظرفیت حمل فعلی شینه های مسی باید بر اساس شرایط عملیاتی واقعی دارای حاشیه باشد. باسبارها باید از مناطق قوس دار اجتناب کنند. وقتی شینه های سه فاز از چارچوب فلزی عبور می کنند، باید از همان دهانه قاب عبور کنند. واشرهای لاستیکی باید به نقاطی که کابل ها با فلز کابینت ساییده می شوند اضافه شوند. سیم کشی اولیه در کابینت های توزیع فیبر در فضای باز باید به درستی محافظت شود تا از آسیب به لایه عایق جلوگیری شود.

سیم‌کشی مدار ثانویه باید مطابق نقشه‌ها، با اتصالات صحیح، اتصالات مطمئن و قابل اعتماد، و دسته‌های سیمی که به صورت افقی و عمودی با تمایزات سلسله مراتبی مشخص چیده شده‌اند، ساخته شود. روش سیم کشی برای اجزای یکسان در یک قرارداد باید سازگار باشد. سطح مقطع سیم-باید الزامات را برآورده کند: سیم‌های تک رشته‌ای کمتر از 1.5 میلی‌متر مربع، سیم‌های چند رشته‌ای حداقل 1.0 میلی‌متر مربع، حلقه‌های جریان و سیم‌های زمین حفاظتی کمتر از 2.5 میلی‌متر مربع، و حلقه‌های ولتاژ پایین{{8} کمتر از 5 میلی‌متر مربع. سیم کشی مدار ثانویه در کابین توزیع کابل باید از اتصالات میانی اجتناب کند. هر نقطه اتصال جزء باید حداکثر دو سیم داشته باشد و اتصالات ترمینال در حالت ایده آل نباید دو یا چند سیم متصل داشته باشند.

چیدمان کابینت الکتریکی باید به اصول ناحیه EMC پایبند باشد و اجزای برق را از اجزای کنترل جدا کند. اطمینان حاصل کنید که تمام تجهیزات به درستی زمین شده اند. کنتاکتورها باید قابلیت خاموش کردن قوس{2}}را داشته باشند و فیلترهای EMC را می توان در محیط های حساس نصب کرد. خطوط سیگنال باید فقط از یک طرف وارد کابینت شوند و لایه‌های محافظ در دو انتها به زمین متصل شوند. کابل های موتور باید به طور مستقل هدایت شوند و فاصله ایمن از کابل های کنترل حفظ شود. تجهیزاتی که گرمای زیاد تولید می کنند باید در نزدیکی دریچه های هوا نصب شوند و مجهز به دستگاه های کنترل آب و هوا کابینتی مناسب برای جلوگیری از اثرات تراکم و گرد و غبار باشند.