ویژگی های فیوز و عوامل کلیدی برای انتخاب ترمینال نوع L-

در کاربردهای عملی حفاظت مدار، فیوزها حفاظت از مدار کوتاه{0} عالی را ارائه می‌کنند، اما عملکرد حفاظت از اضافه بار آنها نسبتاً محدود است. برای ایفای نقش مهم در حفاظت از اضافه بار، جریان اضافه بار مدار باید دقیقاً با جریان نامی فیوز مطابقت داشته باشد. علاوه بر این، به عنوان یک وسیله حفاظتی یکبار مصرف، فیوز باید پس از یک عیب تعویض شود که در نتیجه هزینه های نگهداری نسبتاً بالایی دارد. به طور همزمان، به دلیل عملکرد حفاظتی محدود خود، نمی تواند به کنترل منطقی پیچیده یا عملیات کنترل از راه دور مانند مدارشکن هوشمند دست یابد، و معمولاً برای دستیابی به عملکردهای کنترل توزیع توان جامع تر، باید همراه با سوئیچ های چاقوی برقی یا سایر کلیدهای ترکیبی استفاده شود.

برای حفاظت موتور در مدارهای سه فاز، فیوزها محدودیت‌های خاصی دارند. هنگامی که یک فاز منفجر می شود، ممکن است باعث شود که موتور سه فاز با یک فاز از دست رفته کار کند (یعنی عملکرد دو{{5}) و در نتیجه موتور سوخته شود. برای جبران این کمبود، سیستم‌های برق مدرن اغلب از بانک‌های فیوز با سیگنال‌های آلارم یا دستگاه‌های خاموش کننده به هم پیوسته استفاده می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که کل مدار سه فاز می‌تواند به سرعت در هنگام منفجر شدن یک فاز قطع شود. در این سیستم حفاظتی پیچیده، اجزای اتصال رسانای دقیق، هم در پایه فیوز و هم در دو انتهای عنصر فیوز، نقش حیاتی ایفا می کنند. کنتاکت‌های فیوز مقاومت بسیار کم تماس را در طول انتقال جریان عادی تضمین می‌کنند، افزایش دمای غیرضروری را کاهش می‌دهند و بنابراین ویژگی‌های دوم آمپر{10}}دقیق را تضمین می‌کنند.

از آنجایی که سیستم های الکتریکی نیاز به رسانایی بالاتری دارند، اجزای اتصال خارجی فیوزها دائما در حال تغییر هستند. به عنوان یک هاب حیاتی که فیوز را به شینه ها یا کابل های خارجی متصل می کند، طراحی تماس ترمینال فیوز مستقیماً بر پایداری کل سیستم توزیع برق تأثیر می گذارد. پایانه‌های با کیفیت بالا معمولاً از مس-با خلوص بالا ساخته می‌شوند و با استفاده از فرآیندهای مهر زنی یا آهنگری دقیق ساخته می‌شوند. آنها نه تنها به رسانایی عالی، بلکه به استحکام مکانیکی و الاستیسیته کافی برای مقاومت در برابر انبساط و انقباض حرارتی در طول کار- طولانی مدت و ضربه الکترودینامیکی عظیم ایجاد شده در طول اتصال کوتاه نیاز دارند.

در فیوزهای لوله‌ای{0}}یا چاقویی، انتهای-آستین فرول تیغه یک حامل حیاتی است که عنصر همجوشی را به مدار خارجی متصل می‌کند. این ساختار معمولاً با محفظه‌های سرامیکی یا پلاستیکی با استحکام بالا محکم می‌شود و اتصال الکتریکی را از طریق کلاهک‌های فلزی در دو انتها انجام می‌دهد. آستین تیغه انتهایی-مسی نه تنها پشتیبانی مکانیکی قوی را فراهم می‌کند، بلکه به طور موثری چگالی جریان را در سطح وسیعی از تماس فلزی پخش می‌کند و از تشکیل نقاط داغ موضعی جلوگیری می‌کند. در فیوزهای با ظرفیت-شکستن{8} بالا، طراحی این سازه انتهایی باید تهویه گاز و آزاد شدن فشار در حین خاموش کردن قوس را نیز در نظر بگیرد تا اطمینان حاصل شود که پوشش تحت شرایط گسل شدید متلاشی نمی‌شود.

برای کاهش بیشتر مقاومت تماس و جلوگیری از اکسیداسیون، بسیاری از فیوزهای{0}بالا از کنتاکت‌های مسی با روکش نقره برای اجزای رسانای خود استفاده می‌کنند. نقره، به عنوان رساناترین فلز، حتی با لایه اکسیدی تشکیل شده روی سطح آن، رسانایی خوبی را حفظ می کند. آبکاری یک لایه نقره بر روی زیرلایه مس، رسانایی بالا و هزینه کم مس را افزایش می دهد، در حالی که از مقاومت در برابر اکسیداسیون و خوردگی لایه نقره برای اطمینان از عملکرد پایدار اتصال الکتریکی حتی در محیط های سخت مانند رطوبت و سولفیداسیون استفاده می کند. استفاده از این ماده کامپوزیت به طور قابل توجهی طول عمر پایه فیوز و اجزای اتصال را افزایش می دهد.