انتخاب مناسب و عملکرد استاندارد لوله های انقباض حرارتی برای شینه عایق PVC

اولین قدم در استفاده صحیح از لوله های هیت شرینک، انتخاب مناسب است. اندازه مناسب باید بر اساس قطر بیرونی جسم تحت پوشش انتخاب شود. اندازه اسمی لوله های انقباض حرارتی معمولاً به قطر داخلی آن قبل از کوچک شدن اشاره دارد. با این حال، در کاربردهای عملی، اطمینان از اینکه لوله پس از انقباض به خوبی قرار می گیرد، ضروری است. برای مثال، لوله‌های انقباض حرارتی با نسبت انقباض 2:1 می‌توانند اجسامی با قطری تا دو برابر قطر داخلی پست{5}}ش را بپوشانند. برای اتصالات کابل، توصیه می شود محصولی را انتخاب کنید که قطر داخلی پست{7}}ش کمی کوچکتر از قطر بیرونی کابل باشد تا از مهر و موم موثر اطمینان حاصل شود. در سیستم‌های باتری خودروهای الکتریکی (EV)، لوله‌های انقباض حرارتی بسیار انعطاف‌پذیر اغلب در اطراف اتصالات باتری EV اعمال می‌شوند تا محیط‌های مستعد ارتعاش- را در خود جای دهند و از خوردگی توسط الکترولیت‌ها جلوگیری کنند.

قبل از اجرا، سطحی که باید پوشانده شود باید تحت عملیات پیش تصفیه قرار گیرد. حذف هر گونه سوراخ، لبه های تیز، یا باقی مانده روغن بسیار مهم است. در غیر این صورت، در طول فرآیند گرمایش و انقباض، نقاط تیز می توانند دیواره لوله را سوراخ کرده و منجر به شکست عایق شوند. برای اطمینان از عاری بودن از گرد و غبار و چربی، توصیه می شود سطح را با استفاده از یک پاک کننده الکترونیکی{2}}سریع خشک کن تمیز کنید. این مرحله به‌ویژه برای لوله‌های انقباض حرارتی که روی شینه‌ها اعمال می‌شود بسیار حیاتی است، زیرا فرزهای پردازش روی لبه‌های شینه می‌توانند به راحتی باعث شکستگی دی الکتریک موضعی در طول فرآیند{4}}جمع‌شدن گرما شوند.

هنگام برش لوله های هیت شرینک، لبه های بریده شده باید صاف و صاف باشند تا از ایجاد پارگی یا لبه های فرسوده جلوگیری شود. برش های نامنظم می تواند نقاط تمرکز تنش را در حین گرم کردن ایجاد کند که به طور بالقوه منجر به ترک خوردن در حین انقباض می شود. طول برش باید کمی بیشتر از ناحیه ای باشد که نیاز به پوشش دارد و امکان همپوشانی در هر دو انتها را فراهم می کند تا یکپارچگی آب بندی افزایش یابد. برای سازه‌های پیچیده-مانند دسته‌های سیم خم شده{4}}لوله انقباض حرارتی باید از قبل در جای خود قرار گیرد و قبل از گرم کردن به درستی قرار گیرد تا از ایجاد چروک یا حفره در اطراف شینه عایق‌شده PVC- پس از انقباض جلوگیری شود.

گرمایش مرحله حیاتی در فرآیند اعمال لوله های انقباض حرارتی است. توصیه می شود از تفنگ حرارتی، اجاق گاز یا تجهیزات گرمایشی تخصصی استفاده کنید. از قرار گرفتن در معرض مستقیم شعله های آتش باید اجتناب شود. در طول گرم کردن، فاصله 4 تا 5 سانتی متری بین نازل و سطح لوله را حفظ کنید، منبع گرما را به طور یکنواخت با زاویه 45-درجه-از یک سر به سر دیگر یا از مرکز به سمت بیرون حرکت دهید تا از توزیع یکنواخت گرما اطمینان حاصل کنید. گرمای بیش از حد موضعی می تواند باعث نرم شدن بیش از حد عایق پی وی سی روی شینه یا حتی کربنیزه شدن آن شود، در حالی که گرمای ناکافی منجر به جمع شدگی ناقص می شود و عملکرد آب بندی و عایق را به خطر می اندازد.

توجه ویژه باید به حصول اطمینان از اینکه دمای گرمایش دقیقاً در محدوده تحمل حرارتی مشخص شده مواد باقی می ماند، معطوف شود. برای اکثر لوله‌های انقباض{1} پلی اولفین، شروع انقباض معمولاً از 70 درجه شروع می‌شود و انقباض کامل در حدود 125 درجه حاصل می‌شود. تجاوز از این حد درجه حرارت بالا (مثلاً بالای 150 درجه) باعث ذوب شدن و جاری شدن مواد می شود و در نتیجه قابلیت انقباض آن به طور کامل از بین می رود. بنابراین، اپراتورها باید به طور کامل با پارامترهای عملکرد حرارتی لوله‌های انقباض حرارتی خاص که برای جلوگیری از آسیب‌های ناشی از قدرت بیش از حد ابزار یا زمان‌های قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض استفاده قرار می‌گیرند، آشنا باشند.

برای تطابق با سناریوهای کاربردی مختلف، نوع لوله{0}}گرمشریک انتخاب شده باید دقیقاً با شرایط خاص مطابقت داشته باشد. لوله های پلی اولفین همه منظوره برای مهار سیم های استاندارد مناسب است. با این حال، لوله های انقباضی ضد آب{3}}برای استفاده در محیط های مرطوب یا بیرون توصیه می شود. برعکس، شینه‌هایی که در داخل کابینت‌های الکتریکی قرار گرفته‌اند، به غلاف‌های عایق شینه‌های تخصصی نیاز دارند که دارای استحکام دی‌الکتریک عالی و درجه‌بندی بازدارنده شعله{5}} بالاتری هستند. در بخش انرژی جدید، لوله‌های حرارتی-با روکش چسب دیواری دوگانه- اغلب با شین‌های پایانه باتری جفت می‌شوند. در طول فرآیند انقباض، لایه داخلی چسب ذوب داغ، هر حفره یا شکافی را پر می کند و در نتیجه به مهر و موم با استاندارد IP67 می رسد.