کاربرد لوله های انقباض حرارتی در عایق بندی شینه ها

انتخاب اندازه صحیح لوله هیت شرینک اولین قدم برای اطمینان از کیفیت ساخت است. در کاربردهای عملی، قطر مورد نیاز لوله انقباض حرارتی باید بر اساس قطر یا اندازه مقطع جسم تحت پوشش محاسبه شود. یکی از شاخص های کلیدی در پارامترهای مشخصات لوله انقباض حرارتی، نسبت انقباض (مانند 2:1، 3:1) است که نشان دهنده نسبت قطر داخلی قبل و بعد از جمع شدن لوله است. به عنوان مثال، اگر حداکثر قطر خارجی شینه مسی که باید محافظت شود 20 میلی متر باشد، هنگام استفاده از لوله با نسبت جمع شدگی 2:1، مشخصات با قطر داخلی تقریباً 40 میلی متر قبل از جمع شدن باید انتخاب شود. برای قطعاتی با شکل نامنظم یا دارای رابط، برای اطمینان از پوشش کامل و تناسب محکم، توصیه می شود از لوله عایق شینه سفارشی یا محصولات با نسبت جمع شدگی بالا استفاده کنید. علاوه بر این، هنگام برش لوله هیت شرینک، برش باید مرتب و صاف باشد و هیچ گونه سوراخ یا ترکی برای جلوگیری از پخش شدن و ترک خوردن لوله در طول ترک به دلیل تمرکز تنش در طول انقباض حرارتی مجاز نیست.

عملیات پیش{0}}سطح قبل از ساخت نیز از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا مستقیماً بر اثر عایق نهایی تأثیر می گذارد. قبل از وارد کردن لوله هیت شرینک، لازم است که سوراخ‌ها، گوشه‌های تیز و سایر ناهمواری‌های سطح کابل یا شینه را کاملاً جدا کنید تا از سوراخ شدن دیواره لوله در طول فرآیند پس‌کشیدن و ایجاد خرابی عایق جلوگیری شود. در عین حال، برای از بین بردن لکه‌های روغن، ناخالصی‌ها و شار باقیمانده در نقاط اتصال، باید از یک ماده تمیزکننده سریع-استفاده شود و سطح را کاملاً تمیز و خشک نگه دارد. برای سناریوهایی با الزامات سخت‌گیرانه ضدآب و رطوبت{5}}، مانند اتصالات باتری EV که در محیط‌های مرطوب یا خارج از منزل استفاده می‌شوند، توصیه می‌شود که لوله‌های دوتایی-هیت شرینک با حرارت{7}}چسب ذوب روی دیواره‌های داخلی را انتخاب کنید. هنگامی که گرم و منقبض می شود، چسب ذوب حرارتی روی دیواره های داخلی ذوب می شود و شکاف ها را پر می کند و پس از سرد شدن یک لایه آب بند جامد تشکیل می دهد که به طور موثری از نفوذ رطوبت و گازهای خورنده جلوگیری می کند.

انقباض حرارتی مرحله اصلی در فرآیند ساخت لوله های انقباض حرارتی است. روش عملیات به طور مستقیم یکنواختی و زیبایی لایه محافظ را تعیین می کند. معمولاً از تفنگ های هوای گرم، فر یا دمنده های صنعتی به عنوان ابزار گرمایشی استفاده می شود. در هنگام گرم کردن باید اصل "از وسط به دو انتها" یا "از یک سر به سر دیگر" رعایت شود و منبع حرارت باید با زاویه حدود 45 درجه نسبت به سطح لوله باشد. فاصله باید در 4 تا 5 سانتی متر کنترل شود. تمرکز شعله در یک نقطه و یا نزدیک شدن بیش از حد به سطح لوله اکیدا ممنوع است، در غیر این صورت باعث گرم شدن موضعی و سوختن یا حتی ذوب شدن مواد می شود. در طول فرآیند گرمایش، تفنگ هوای گرم باید به طور مداوم به جلو و عقب حرکت کند تا اطمینان حاصل شود که کل باس بار لوله‌های کوچک‌کننده حرارتی به طور یکنواخت گرم می‌شود. این نه تنها از تشکیل حباب به دلیل هوای باقی مانده در داخل لوله جلوگیری می کند، بلکه تضمین می کند که شکل پس از انقباض صاف، ضخامت یکنواخت و محکم به سطح جسم محافظت شده بچسبد.

علاوه بر کابل‌های دایره‌ای معمولی، میله‌های مسی با مقطع مستطیلی-نقش مهمی در هدایت الکتریسیته در سیستم قدرت دارند. برای چنین سناریوهای کاربردی، عایق پی وی سی شینه مسی در واقع یک راه حل عایق رایج است. با این حال، از نظر مقاومت در برابر حرارت بالا و عملکرد حفاظت از محیط زیست، اغلب در مقایسه با مواد انقباض کننده حرارتی پلی اولفین با کیفیت بالا، کمتر است. بنابراین، در شرایطی که الزامات بالاتری برای مقاومت در برابر دما و تاخیر در شعله وجود دارد، مهندسان تمایل دارند از آستین های انقباض حرارتی شینه اختصاصی استفاده کنند. این آستین‌ها می‌توانند با ساختار چرخش زاویه سمت راست شینه سازگار شوند. از طریق گرمایش بخش‌بندی‌شده و شکل‌دهی قالب کمکی، آنها می‌توانند به طور موثری از ایجاد چین و چروک جلوگیری کنند و اطمینان حاصل کنند که لایه عایق در خم متراکم و دست نخورده باقی می‌ماند و شرایط سخت فاصله خزش را برآورده می‌کند.